درجه اول از خاندان بنىاميه باشند و در درجه دوم از حزب آنان به شمار مىروند ! پيدا بود كه « اين باران از آغاز . . . دريا بود ! » در فصلهاى آينده جناياتى كه از نهاد شخصى چون مروان‌بن حكم سرچشمه گرفت و ميزان علاقه او به قدرت و حكومت گرچه بر سر كشتگان باشد ، روشن مىگردد . تا آنجا كه روزى كه به فرماندار يزيد در مدينه با اصرار پيشنهاد كرد كه گردن حسين بن على ( ع ) را بزند ، تا از دست او رها شود و هنگامى كه نماينده يزيد سرباز زد ، او را سخت سرزنش كرد . مروان بن حكم همچون اجداد دوران جاهلىاش قدرت‌طلب بود . وى دوست مىداشت كه اگر زمامدارى به او نرسد ، حداقل يكى از ياران ، برادران و يا فرزندان خاندان اموى به قدرت دست يابند . روش مروان در به دست آوردن قدرت ( از نظر معيار انسانى نه مقياس يك سوداگر ) نمايانگر روحيه زشت او بود كه حتى حكومت هم نمىتوانست به آن شرف و ارزش ببخشد .